Redders

Bewoners keken argwanend toe, ‘Operatie Eend’ was gestart en continueerde.

Reddende helden bleken beulen?, kleine psychopaatjes in spé, geleidt door moer Kenau Hasselaar.

Inspecteur Odig smeed met wat dubbelzinnige opmerkingen, zijn vragen waren troosteloos, zijn verslapte, gebutste ledematen verraadde zijn “state of trance.” Kansloos.

De onnozelheid droop af, tijd voor actie, het geblesseerde dotje moest worden gered, rampspoed en gevaar zou haar bespaard blijven.

“Niet meenemen hè?” Riep de overjarige vanaf zijn fiets.

Toch wil ik oprecht zijn…

De “Beulen” hadden wilde plannen met het kleine kuiken: langzaam aan de kook brengen, ontleden en verorberen, maar jammerlijk genoeg werden zij gestoord in dit kwaadaardige plan.

Chapeau achterdocht, maatschappij gevuld met naargeestige onnozelen.

Advertenties

Het Ei

Het ei, dat nooit meer hét appetijtelijke zondag ochtend genot zal zijn, een nieuwe betekenis maakt het ei dé schepper van nieuw leven.

Het eigeel zal nimmer smaken zoals het vroeger deed, romig en vol. Ik proef vruchtbaarheid, een nieuw bestaan bedekt door dons.

Het eiwit zal niet langer eenvoudig honger bestrijden, nee…het is een baarmoeder, van de lievelingen die wij tezamen zullen beschaven, koesteren, bewonderen, liefhebben.

Cultiveren binnen ons gezin, jullie prikken een vorkje mee tijdens de maaltijd, behoren toe aan ons, ons donzige gezin.

Het ei waar ik elke week vurig van genoot, het is nu mijn gedachten-kluit, omringt door kalk en warm water.

Voor Elly en Poepie.

Wees bezorgd

Well hello…

Back from the dead, spreekt hier opnieuw het geraffineerde, uitgekookte stuk vlees. Voor hen te taai om door te bijten, de ontbinding voorbij, klaar voor nieuwe hersenspinsels.

Wees bezorgd, spiek mee op mijn kladbladen, wellicht geeft dit een fijne reflectie weer.

Niemand kan mijn geest tot stoppen bewegen, de woorden schrijven zichzelf, ik kijk passief toe…

Dood vlees

Nutteloos dood vlees, mijn ijzige blik houdt ze op afstand, geen stap dichterbij.

Gaarne niet betreden, wees een gewaarschuwd mens, kan ongedacht uit de hoek komen.

Nutteloos dood vlees, ik bezie mijn resultaten, beklagenswaardige uitwerksels.

Afstand is niet langer een obstakel, van ver bestuur ik mijn toekomst, deze kabels beheer ik…

Jarige Autist

d5e37340093f982f8f3b5db12a2e5058

 

Vanuit mijn bed sluip ik de slaapkamer uit, bedachtzaam start ik geen woord over het ‘jarig’ zijn, hetgeen voor mij liever een fenomeen blijft.

Iedereen is bij kennis maar spreekt de obscene woorden niet uit, ik word behoed voor mijn eigen ondergang, onbewust continueert mijn gezin mijn plezante gevoel.

Houd die attenties zelf maar, de taart die ik niet bezit gaffel je buitenshuis maar op, nok maar af, reis af naar je eigen doen en laten, mogelijkerwijs mag je nog eens langskomen.

Vanaf mijn erf wuif ik je toe, stimuleer je met mijn ongedwongen goedhartige expressie, door te rennen…

 

-Wanneer het mij uitkomt.-

Achttienjarige kleuter

81e46d89eb688653b0aaf251e8f53fda

 

Ik roep je, je maat bekijkt mijn boosheid, jij negeert mijn woede, ik nodig je uit.

Dát was lekker bijdehand achttienjarige kleuter, mijn gekheid wordt bemoedigt, de onbeleefde stijlloze kloothommel is onkundig.

Ik roep je, je maat betreed bijna mijn leefzone, alert bezie ik jouw bewegingen, jij biedt je excuus aan, de schijt-gedragslijn van je maat neem jij op je.

Tijdens een ritje wens ik je ooit te ontmoeten, buiten kennis op mijn motorkap waar ik de blutsen als aandenken laat schitteren, astrant stuk geslachtsorgaan.

Tot snel…

 

 

Dieren

Spastisch klikt zij haar gordel in de houder, drumstick wordt verpulvert tussen de vlezige dijen van zijn scheppers, familie “vlek&loos” gaat op stap.

Dieren worden één met ons gezin, wij waren reeds de dieren maar bekeken dat op menselijke wijze.

Een tweezijdig gevoel racet door mijn bloedbanen, wanneer mijn spiegelbeeld zich vanachter het raam, uitroept tot eenzame chimp.

Geluk eindigt in mijn maag, sap volgt dit op via hetzelfde emotie-kanaal, zoals een dierlijk wezen is alles naar de achtergrond gedreven.

Wéér bezie ik het platgetreden leven, wanneer ik de kooien passeer, treurigheid overmeestert mijn gedachten.

Het aanzienlijke plezier van de drumstick, zijn jool, zijn vergenoegdheid.

Het was reeds een spastische, eenzame, schitterende dag.